Šta čini neki grad gospodskim ako ne ljudi koji su u njega utkali svoju ljubav, ideje, kreativnost i znanje?

„Negotin je divan gradić sa 17 000 stanovnika. Prava mala gospodska varoš.“  Ovim rečima je ministar kulture Ivan Tasovac opisao Negotin dok je u njemu boravio za vreme Mokranjčevih dana, muzičkog festivala koji svakog septembra okuplja poštovaoce dela Stevana Mokranjca. Ovakav utisak Negotin ostavlja na svoje posetioce ne samo zbog ovakvih kulturnih manifestacija već i zbog zelenih parkova, starinskih kuća, spomenika kulture i ljudi koji poštuju i neguju njegovu tradiciju.

Da je Negotin uvek bio gospodska varoš svedoči to što su mnoge institucije u našem gradu nastale istovremeno ili ubrzo nakon sličnih u Beogradu. Tako je Negotin 10. septembra 1839. godine, među prvim gradovima u Srbiji, dobio polugimnaziju, 1846. godine osnovano je čitalište, a samo godinu dana nakon osnivanja Prvog beogradskog pevačkog društva, 1853. godine osnovano je Prvo pozorišno-pevačko društvo u Negotinu.

Retko koji stanovnik Srbije će reći da ne zna gde je Negotin, jer ako ga nije posetio sigurno je čuo za njega zbog velikana koje je ovaj grad iznedrio. Osim rođenih Negotinaca, Hajduk Veljka koji se borio za oslobođenje od Osmanlija, Đorđa Stanojevića zaslužnog za uvođenje električnog osvetljenja i izgradnju prvih hidroelektrana u Srbiji, Stevana Mokranjca velikog kompozitora, čije se ime ne slavi samo u Srbiji već i u svetu, Negotin su posećivala i u njemu boravila i druga srpska važna imena. Vuk Karadžić je za vreme Prvog srpskog ustanka radio kao pisar i činovnik u Negotinu, profesor Kosta Vujić je jedno vreme predavao nemački jezik, a Dobrica Ćosić je pohađao poljoprivrednu školu u Bukovu. Lista znamenitih ličnosti se tu ne završava. Svi su oni ostavili trag i pečat na negotinskoj kulturi i tradiciji, koju Negotinici i posle toliko decenija brižljivo čuvaju, nesebično je deleći sa svojim gostima, koji uvek požele da se vrate zbog ukusa najboljih krajinskih vina, harmonije zvukova i lepota prirode i stare  arhitekture.    

Naravno da prostora za napredak i razvoj uvek ima jer Negotinu ne nedostaju kreativni i sposobni ljudi i sami spremni da ostave svoj trag kao i njihovi prethodnici. No ne treba biti ni prestrog, jer Negotin, iako je po broju stanovnika i površini mali grad, po kulturi i tradiciji je velik i može se nazvati „svet u malom“.

• < Prethodna
• Sledeća >